Instrui rete
Hejmen ] Supren ]

 

Cxu ni riskas...?
Instrukapabligo
Instrui rete
Postnoto
Socioniko
El la landoj
Lerniloteko
Nekrologo

Wil van Ganswijk-Vlasblom:

Instrui Esperanton pere de interreto

Tion mi faras jam dum kelkaj jaroj kaj oni petis min rakonti ion pri miaj spertoj en IPR. Eble iu el vi iom miras pri la fakto ke mi je mia agxo (pli ol 70-jara) havas interretpagxon kun la ebleco instrui Esperanton per gxi. Mi klarigos kiel mi jam longe okupas min pri komputiloj.

Mia edzo estis programisto dum la lastaj dek jaroj de lia laborperiodo kaj nia filo tre interesigxis pri informatiko. Kiam la ebleco ekestis studi tiun fakon en la teknika universitato, li tuj sxangxis sian studdirekton por igxi informatika ingxeniero. Eble vi povas imagi pri kiu temo mia edzo kaj li diskutis kiam ili estis kune. Kaj mi? Mi tute ne sciis ion pri tiu temo, do estis fakte nur unu ebleco por kundiskuti, nome, mem sekvi kurson. Kaj tion mi faris. En tiu tempo antaux multe pli ol 10 jaroj estis la nura ebleco mem fari programojn. Mi uzis por tio tre simplan komputilon kun sonbendo kaj la lingvon Basic.

Poste venis la ebleco lerni la programojn Word Perfect, D-base, Lotus 1-2-3 k.t.p. Neniam mi sekvis kursojn kun tiom da plezuro! Duope ni sidis antaux komputilo, juna virino kaj mi kaj cxio kio povas iri nebone, okazis cxe ni. La teksto estis for, la kalkulado ne funkciis. Ni mem kompreneble kulpis pri tio, sed tamen la hxaoso, kiun ni kauxzis, estis motivo por ni ege ridi kaj tion ni faris multfoje. Hejme venis intertempe alia komputilo por havi la eblecon ekzerci la lernotajn taskojn.

Kiam mi igxis 65-jara, mi ricevis de nia filo modemon, aparaton por ligi la komputilon al telefonlinio. Mi diris: "Versxajne mi estas la sola patrino en Nederlando, kiu ricevas tian donacon je tiu agxo" kaj mi demandis kion mi faru per gxi? Ankoraux ne ekzistis interreto, almenaux ne por privataj personoj. Ja estis "bulletinboards" kaj mi rememoras, ke mi kelkfoje kontaktigxis per gxi kun esperantisto en Eindhoven, kiu estis pli sperta ol mi je tiu tereno. Mi tiam ne estis tiom kuragxa kaj mi timis fari erarojn. Sed la tekniko evoluis kaj venis interreto. Gxin mi povis uzi helpe de mia modemo.

 

La filo diris: "Panjo, vi nun mem havu hejmpagxon" kaj li faris gxin por mi. Hejmpagxo kun privataj sciigoj sur interreto? La ideo fakte ne placxis al mi. Kion fari? Mi decidis meti la unuan lecionon de skriba E-kurso sur gxin, pensante ke certe neniu trovos gxin kaj se jes, versxajne neniu emus sendi al mi la tradukojn. Sed, mi eraris. Jam post du semajnoj estis iu sinjoro, kiu volis sekvi la kurson

Do mi estis devigata dauxre meti novan lecionon sur la pagxon, por ke li povu dauxrigi la studadon, gxis la lasta, la 21-a leciono. Kiam li estis preta, mi sendis al li same kiel poste al aliaj per interreto memfaritan atestilon...

 

Intertempe ankaux aliaj komencis sekvi la kurson, venis petoj sxangxi kelkajn erojn por ke gxi estu pli tauxga por memstudado. Do mi iom renovigis la aspekton kaj enhavon.

 

La partoprenantoj logxas dise en Nederlando kaj en Belgio kaj logxis ecx kursanino en Usono. Cxiuj havas principe nur kontakton kun mi kaj ne kun aliaj esperantistoj. Ŝajnis al mi pli bone, ke ili havu la senton aparteni al grupo kaj pro tio mi komencis listgrupon por miaj kursanoj, ekskursanoj kaj kelkaj interesigxantoj. Tiuj kiuj estas sur la listo povas legi kion mi skribas pri gramatiko, kunvenoj k.t.p. sed ankaux ili mem povas sendi mesagxon aux reagon je sciigo de alia partoprenanto. Sur tiu listo nun estas 110 nomoj. La plej multajn mi ne konas persone, kelkajn mi renkontis jam ie en Esperantio.

 

Pri kelkaj el ili mi volas ion rakonti al vi: Unu el la unuaj kursanoj estis J. Li partoprenis, cxar li estas kantisto kaj intencis kanti krom en la nederlanda kaj la angla lingvoj en tria lingvo kaj li elektis por tio Esperanton. Jam post 15 lecionoj li provis traduki unu el siaj kantoj en Esperanton. Estas tre cxarma kanto por la bebo, kiun lia edzino kaj li atendis post kelkaj monatoj. Entute li komponis 4 E-kantojn helpe de mi. Tiam li denove komencis studi kaj ne povis dauxrigi la lernadon de Esperanto.

 

M. estas juna virino, kiu pristudis rapide la tutan kurson kaj tuj post la fina leciono sxi praktikis sian konon en Prago, kie sxi ekhavis kontakton pere de Pasporta Servo. El Prago mi ricevis per retposxto, de al mi ne konataj esperantistoj komplimenton pro sxia kono de Esperanto.

 

E. estis 14-jara knabino, kiu nekredeble sed tamen vere, nur unu liberan semajnon uzis por trastudi cxiujn 21 lecionojn. Per la listo por miaj kursanoj M. kontaktigxis kun sxi kaj tio rezultis en vizito de ili kune al la Malferma Tago de UEA en Roterdamo. E. skribis al mi pri tio: Kun M. mi estis en Roterdamo. Estis tre agrable tie. Iom strange auxdi tiom da Esperanto cxirkaux mi. Estis bone auxdi la gxustan prononcadon. Ni renkontis aliajn gejunulojn, anojn de NEJ. Mi nun havas ankoraux pli da emo dauxrigi la studadon de Esperanto. Antauxnelonge sxi verkis kelkajn poemojn en Esperanto.

 

Ankaux la tiam 17-jara frato de E. entuziasmigxis pri la lingvo kaj li petis mian permeson traduki la nederlandan kurson al la angla lingvo. Pro tio nun estas lernejo en Usono, kie instruistino instruas Esperanton al grupo da lernantoj per mia tradukita interretkurso.

 

E. kaj sxian fraton mi renkontis en Roterdamo dum alia Malferma Tago de UEA. Cxar ili sciis kiam mia trajno alvenos, ili estis je la stacidomo por bonvenigi min, kvankam ni neniam antauxe persone konatigxis. Estis tre kortusxe renkonti ilin tie. Ili nun estas aktivaj membroj de la Junulara Esperanto Klubo en Nederlando.

 

Kio estas la agxo de la kursanoj? Gxi estas tre varia. La plej juna kiu sendis la unuan lecionon kune kun la patro estis 12-jara. La plej agxan mi taksas cxirkaux sepdek-jara. Estas viroj kaj virinoj, knaboj kaj knabinoj, studentoj kaj personoj kiuj ne plu studas.

 

Estas rimarkinde, ke meznombre la kursanoj ne faras multajn erarojn kaj kelkaj tre rapide progresas. K. ensendis la unuan tradukon al mi la 6-an de januaro 2002 kaj li finis la kurson jam la 4-an de februaro, dauxrigis la studadon per la E-lernolibro de Zondervan kaj Manders, kiun li finstudis inkluzive la ekzamentaskojn la 30-an de aprilo. Li igxis membro de nia E-klubo en Groningen en kies cxirkauxajxo li logxas. Li jam prelegis kaj entuziasmigis sian fratinon lerni Esperanton.

 

Je mia peto sur la listo skribi al mi ion pri la motivoj por sekvi E-kurson, venis diversaj reagoj:

 

M. skribis: Scivolemo. Mi auxdis pri Esperanto kiam mi estis 10-jara. Tiam jam la ideo allogis min. Nun mi estas 27-jara kaj legis intervjuon pri Esperanto en loka gazeto kaj pro tio mi entuziasmigxis denove kaj mi trovis vian kurson en interreto. La studo de Esperanto donis al mi: novajn geamikojn, mian veran amikon, agrablajn vojagxojn al Italio, Francio, Cxehxio, Belgio kaj Germanio. Pli rapidan komprenon de aliaj lingvoj, semajnfinojn kun multe da muziko, dancoj, interesaj prelegoj kaj diskutoj pri diversaj temoj kaj pozitivan senton, cxar mi scias novan lingvon kaj povas uzi gxin.

S. skribis: Esperanto estis por mi fakte eraro, cxar mi supozis, ke estis la hispana. Avantagxo de Esperanto estas ke oni povas mondskale inter-komunikigxi, ekzemple ankaux kun rusoj kaj cxinoj.

M. skribis: Jam de mia juneco la lingvo-diverseco tiklas mian atenton. Esperanto montrigxas esti la plej vastigxinta artefarita lingvo. Kiam mi trovis vian kurson, mi decidis sekvi gxin. Eblas trastudi gxin en tri monatoj, cxu ne? Li bezonis malpli ol 2 monatojn!

A. skribis: Miaj motivoj estis: hazardo/ mia karaktero/ idealismo/ fantazio/ plezuro kaj praktika avantagxo, mi nome estas jxurnalisto.

M. skribis: Iomete hazarde mi komencis, mi havis iom da libera tempo, sed lernante mi igxis preskaux sklavo de cxi tiu ludado kun lingvo! Esperanto igxis por mi vere viva, kiam mi partoprenis en studsemajnfino en Bergen cxe la maro. Tre speciala sperto, kiun mi povas rekomendi al cxiuj komencantoj!

K. skribis: Onklo mia iam studis Esperanton. Tion mi rememoris, kiam mi vidis Esperanton sur interreto. Dum mi estas lernanta gxin mi opinias, ke gxi similas strecxan libron; cxiu pagxo provokas turni gxin.

 

Aliaj skribis pli mallonge: enuo/ intereso en lingvoj/ mia edzino estas esperantistino/ la ricevo de malnova E-studlibro/ artikolo pri la iama malgranda sxtato Moresnet, kie Esperanto fakte estis la oficiala lingvo.

Laste ankoraux du opiniojn rilate al la E-retkurso: F. skribis: Mi hodiaux finis la kurson kaj cxar mi timas ke sen kontaktoj en Esperantio rapide forflugos mia kono mi tuj aligxos al la Unuigxo Esperanto Nederland.

Fine ankorauxfoje K.: Ju pli longe mi okupas min pri Esperanto, des pli multe kreskas la admiro pri cxiaj aspektoj de la lingvo: mi admiras la elegantan simplecon kaj belecon, same kiel la geniecon de la farinto. Apenaux kredebla estas la fakto, ke Esperanto estas artefarita lingvo!

 

Kiel funkcias la kurso?

 

Vi jam komprenis, ke oni povas trovi gxin sur interreto. Sub cxiu leciono estas traduktaskoj: Esperanto al la nederlanda kaj inverse. La tradukitajn frazojn la kursanoj sendas al mi per retposxto. Kiel eble plej rapide, kelkfoje jam post dek minutoj, certe ne dauxros pli longe ol tagnokto, mi resendas la korektitajn frazojn. La frazojn sen eraroj mi ne resendas kaj erarojn mi korektas sub la frazo kun aux sen komentario. Regule montrigxas ke ekestas ligo inter la kursano kaj mi, kvankam ni neniam vere renkontis unu la alian. Post nelonge mi elprovos alian sistemon, nome per memkorektado. Mi ege esperas ke mia laboro montrigxos fruktodona por la kursanoj kaj por la Esperanto-movado.

Wil van Ganswijk-Vlasblom

 

Superrigardo ekde novembro 1998:

168 personoj sendis la tradukojn de la unua leciono, lastjare pli ol en la komenco! 35 el ili atingis la finon de la kurso 79 sendis nur la unuan aux la unuan plus la duan lecionojn 54 pli aux malpli aktivas ankoraux. Inter aprilo 2000 kaj julio 2002 vizitis 7190 personoj mian E-pagxon.

 

Adresoj de la Esperanto-pagxoj:

http://www.xs4all.nl/~wvganswk/ - hejmpagxo

http://esperantocursus.TK informoj

http://esperanto-cursus.TK - la kurso

 

Retadreso de la auxtoro: <wvganswk@xs4all.nl>